سکو عاشقی

تو در من فُرو ریختی
همه ی دکترها گفتند
ستون فقرات !

تقدیر مشت اش را
باز نمی کند
و من می لرزم
از ماه چشم می گیرم
چه بی موقع رسید به پنجره ی اتاق
حالا که هیچ کس نیست!
حالا که این تخت
برای من هم بزرگ است !
از درز این شعرها
سوز می وزد
می لرزم
و به پاهایم فکر می کنم
که با تو 
از من رفتند .. 
---
سیدمحمد مرکبیان

http://mohamad.persianblog.ir/

تولدت مبارک عشقم

تو برای من به این دنیا اومدی 

که عاشقانه 

با هم بودن و

خوشبختی تو شلوغی دنیا رو

به رخ همه بکشیم

یا نه بزار بگم که خدا منو تو رو برای هم خلق کرد 

میگن از ازل گل ما برای هم "انسان" خلق شد

بیا عاشقیو لایق باشیم

بیا با هم باشیم

تا ته ته ته دنیا

نه "تا" نداره

ده ماه از آشناییمون گذشت و من داشتم برای ولنتاین با تو بودن آماده میشدم

اما خیال خام 

بهت و ناباوری

خداهم نخواست من و تو

با هم باشیم

هنوز باورم نمیشه

صدات کردم که برگردی 

همه گفتن که دیوونس

آره دیونه بودم که 

هنوز عکست تو این خونست 

چراغ خونه خاموش 

تمام شهر تاریکه

منو باش که فکر میکردم

ته قصه رمانتیکه

وای، باران؛

باران؛

شیشه پنجره را باران شست .

از دل تنگ من اما،

 چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟

آسمان سربی رنگ،

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ .

می پرد مرغ نگاهم تا دور،

وای، باران،

باران،

پر مرغان نگاهم را شست .

خواب رویای فراموشیهاست !

خواب را دریابم،

که در آن دولت خواموشیهاست .

من شکوفایی گلهای امیدم را در رویاها می بینم،

و ندایی که به من میگوید :

 گر چه شب تاریک است

 دل قوی دار،

سحر نزدیک است

دل من، در دل شب،

خواب پروانه شدن می بیند .

مهر در صبحدمان داس به دست

آسمانها آبی،

 پر مرغان صداقت آبی ست

دیده در آینه صبح تو را می بیند .

از گریبان تو صبح صادق،

می گشاید پرو بال .

تو گل سرخ منی

تو گل یاسمنی

تو چنان شبنم پاک سحری ؟

 نه؟

از آن پاکتری .

تو بهاری ؟

 نه،

 بهاران از توست .

از تو می گیرد وام،

هر بهار اینهمه زیبایی را .

هوس باغ و بهارانم نیست

ای بهین باغ و بهارانم تو !

حمید مصدق